| Mijn
eerste set woorden kreeg ik van mijn ouders. Ik kon er mijn gevoel
mee ontladen. Vragen stellen en antwoorden geven. Heel lang heb
ik me uitgedrukt met andermans woorden. Ze pasten me prima. Als
actrice, zangeres en reclamestem hoort dat ook zo. En toen begonnen
ze een beetje te knellen. Niet veel, maar wel aanwezig. Als de naad
in je sok of zand in je schoen. Andermans woorden, andermans schoenen.
"Walk a mile in someone else's shoes". Ik wil eens in
mijn eigen schoenen lopen. Ik wil mijn eigen woorden. Niet omdat
ze beter zijn. Maar ze zijn wel juister, voor mij. In lijn eigen
woorden ben ik dichter bij mezelf. En dus ook dichter bij jou. En
dat is wat ik wil. |